Margot

No tak... szczególnie,że ja nie mam na nie wpływu ;p

No tak... szczególnie,że ja nie mam na nie wpływu ;p

Pierwszy raz taki miałam. Ty często miewasz? To jest okropne.

Ja przez całe życie walczę sama ze sobą.
Jestem swoim najlepszym przyjacielem i największym wrogiem.

Boli mnie gardło, mam katar i czuję się bardzo osłabiona. Jeśli nie przejdzie m ido poniedziałku, to pójdę do lekarza.

przez księgę powiadamiam tutaj, chociaż pisałam już jakiś czas temu: oceniono na obiekt.mylog.pl
pozdrawiam

Trzeba było by nie wierzyć w czas aby nie mieć wspomnień aby nie mieć tęsknoty...
czy można by zapomnieć o tym że ma bić nam serce- nie da się
to nie świadome nie zależne od nas . Podobnie powinno być z naszą przeszłością wspomnienia i uczucia niech pozostaną uczuciami i wspomnieniami nie utożsamiaj się z nimi a zapomnisz

ahhh brzmi znajomo...

Rozmawialiśmy nie raz...
Bo to zazwyczaj on nie chciał, nie był gotów.
Bo nie miał pieniędzy, a nie chciał by to było tak że bierze od ojca na pierścionek...
Teraz jest inaczej.

Ee egzamin pikus najpierw trzeba przez teorie przebrnac:P tez juz bym chcial zeby bylo po swietach i chcialbym w nowy rok z usmiechem na twarzy wejsc...

odstawił? hm... Po prostu nie potrafimy przebrnąć przez pewne problemy, ciężko to wytłumaczyć. Ot, spotkało się dwóch trudnych ludzi
już lepiej? po powrocie?

dzisiaj taki dzień na płacz :* za jakiś czas się ułoży... miejmy nadzieję

Śniło mi się, że potrąciła mnie ciężarówka i naprawdę myślałam, że nie żyję. Nie mogłam się wybudzić, widziałam tylko ciemność. Brrr. o_O

Z nadinterpretacją również mam problemy..
Zwłaszcza jeśli chodzi o mężczyzn.
Zauważam u siebie również skłonności do egotyzmu.
Staram się z tym wszystkim walczyć, po to by nie zwariować.
U mnie jakoś tak dziwnie, rozchorowałam się i leżę w łóżku.
Tak poza tym, to nie rozumiem mężczyzn..

No ale w sumie oboje tego chcemy i wiem,że mu cholernie na mnie zależy... Przecież zaręczyny to poważny etap...

Tak różnie, temat ten czasem się nawiązuje... Szczególnie ostatnio co jakiś czas.... Starałam się go już unikać ale wczoraj znów do niego nawiązałam. Bo chciałam po prostu powiedzieć co myślę... I postaram się porozmawiać z nim dziś, bo wczoraj nie wyszło tak jak chciałam. On ze mną rozmawia bo mówi,że tego chce,że jest na to gotowy itp.

Pewnie tak.... Ale jednak to strach chcę mieć go obok bo wtedy nie będzie żadnych wątpliwości...

w jaki sposób sie leczysz?;p

Nie wiem czy da się tego nauczyć. Ja już się z tym urodziłam.

Ja wiem, na pewno nie odmówię... Tyle ,że pozostaje ten strach...

Ja wiem, na pewno nie odmówię... Tyle ,że pozostaje ten strach...

Kocham.... I chce tego... ale jeśli potem wszystko się zjebie ?

On planuje upragnione zaręczyny.... a ja nie wiem sama czy tego chcę... Boje się,że jest tak pięknie i się zjebie....

heh, no tak, detox

co tak smutno u Ciebie? tęsknota...
może jeszcze się coś zmieni na lepsze? na pewno!
może właśnie dobrze się stało, że już nie rozmawiacie... kto wie, kto wie...

Zmęczyłam się chwilowo gonieniem za nim. Potrzebuję chwili, by odetchnąć. Dziękuję. Mimo wszystko. Jak wrócę, mam nadzieję, że dalej będziesz skłonna pomóc mi go podnieść.

Ps. Wybacz, że ostatnio nie odpisałam. Jestem dumna - pojechałaś, przetrwałaś, wróciłaś. Jak się trzymasz? Oddychaj!
Jak będziesz mnie potrzebować, pisz -  m_luna@op.pl

No tak, najważniejsza jest miłość.